Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Ένα περήφανο άτι

 
Οι πολλοί ίπποι δεν φέρνουν την άνοιξη τελικά αλλά ούτε την ευτυχία όπως νομίζαμε, το αντίθετο μάλιστα, όταν με την εξελεγκτική πρόοδο της ζωής η τεχνολογική επανάσταση έφερε πολλά καλά και χρήσιμα , στην διαβίωση τού ανθρώπινου είδους, την ίδια ώρα και στιγμή, η νοσταλγική μας διάθεση για επιστροφή στο παρελθόν με το ανόθευτο και αυθεντικό μας χαρακτήρα ,και για την αγάπη μας σε ένα φίλο του ανθρώπου, που συμμερίζεται την επικοινωνία και την υγιή σχέση μαζί του μάλλον μας έκανε να ταξιδέψουμε νοερά μερικά χρόνια πίσω.
Ο ρομαντισμός μιας παλιάς καλής εποχής ξυπνά συχνά όμορφα και ζεστά συναισθήματα , που πηγάζουν από την αστείρευτη πηγή μιας παλιάς εποχής, με την οποία νοσταλγείται ένα περήφανος ίππος μοναδικός και αταίριαστος στους δρόμους μιας κοσμικής πόλης.
Σε μια συνηθισμένη κίνηση μέσα στους δρόμους της αστικής μας πόλης , η έκπληξη ήρθε από το πουθενά.
Ένα άλογο, διασχίζει βιαστικά την λεωφόρο, και προβάλλει ανήσυχο την σώμα του , ανάμεσα από σταθμευμένα αυτοκίνητα , τα οποία κορνάρουν , για να ειδοποιήσουν τον επερχόμενο κίνδυνο, ή ίσως κάποια  απρόβλεπτη σύγκρουση με την οποία , θα προκαλούσε δυσάρεστες καταστάσεις σε ώρα αιχμής .
Η Εντύπωση που προκαλεί , πέρα από το ασυνήθιστο φαινόμενο της παρουσίας ενός χαμένου αλόγου σε μια πόλη, είναι πραγματικά άξιο να σε απασχολήσει για την λιγοστή ώρα που θα το δεις να διασχίζει ένα δρόμο για να παραμείνει σωματικά  ακέραιο από τυχόν απροσεξία ενός οδηγού, που θα το προκαλούσε χτυπήματα , τα οποία μάλλον θα το καθήλωνε σε κάποια απόμερη πλευρά του δρόμου ακίνητο και πληγωμένο.
Η Εντύπωση που προκαλεί είναι η φαινομενική αγριότητα των οδηγών με την οποία δεν περίμεναν λίγα λεπτά, για να περάσει ένα περήφανο ζώο, με το οποίο ο άνθρωπος έχει συνδεθεί μαζί του από την αρχή της δημιουργίας του.
Η Εντύπωση που προκαλεί είναι ότι δεν αφέθηκαν στην ρομαντική εικόνα τής κίνησης ενός αλόγου και στην απίστευτη κινητικότητα του και ευλυγισία να αποφύγει, τα αυτοκίνητα της τής κίνησης ΄στήν κεντρική λεωφόρο.
Ευτυχώς που σήμερα ακόμα σε πολλά νησιά της Ελλάδας πέρα από την εκμετάλλευση του αλόγου για ρομαντικές περατζάδες στα όμορφα σοκάκια, και στους κεντρικούς δρόμους των ψαροχωρίων, ξεπροβάλλουν πανέμορφες άμαξες και ρομαντικοί καβαλάρηδες με τούς οποίους χαζεύεις την ανέμελη βόλτα τους σε ένα θέαμα που σου προξενεί την περιέργεια και την νοσταλγία με το πέρασμα τού χρόνου,εκείνων των καβάληρων που περνούσαν στο χωριό , χρησιμοποιώντας το για εργασίες και για συντροφιά.
Ευτυχώς που η αγάπη για μερικά ζώα που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους, στον άνθρωπο από πολέμους και δύσβατες ορεινές περιοχές, μετάδωσε την ευαισθησία και την τρυφερότητα, για ένα περήφανο άλογο, που δεν μιλάει αλλά καταλαβαίνει πολύ περισσότερα από αυτά που τού φορτώνουν και το ξεφορτώνουν , μαζί με τα στραβά και ανάποδα, της καθημερινότητας μας , δείχνοντας τον ανάποδο χαρακτήρα μας και την έλλειψη ευαισθησίας για ένα ένα τόσο ευαίσθητο και καλοπροαίρετο ζώο.
 
Σόκολος Νίκος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου