Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Τα παρτυ των τεράτων.....


Η συνηθισμένη θεματολογία στο κινηματογράφο, και στην τηλεόραση υμνούν , μικρές ιστορίες από ασυνήθιστα σε μέγεθος ,σχήμα,μορφές, και όντα που μάλλον θυμίζουν περισσότερο σε κάτι από παραποιημένα πρόσωπα, που σε
παραπέμπουν σε φανταστικά αλλά ίσως και σε ανθρωπόμορφα τέρατα, η τερατάκια, προσπαθώντας και αυτά να μας γίνουν αν όχι μόδα, τουλάχιστον μέρος της παρακμιακής μας ζωής.
Μικρά τερατάκια, μεγάλα τερατάκια,μεσαία τερατάκια, όλα όποιο σχήμα και αν έχουν γίνει ένας θρύλος η κάποιος μύθος ξυπνώντας μνήμες από βρυκόλακες στα Καρπάθια όρη, από βρυκόλακες που πίνουν αίμα, από τέρατα που κυκλοφορούν στους δρόμους και σέρνουν από πίσω τους την ιστορία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, τα φέρετρα τους που καίγονται μπροστά σε θερμούς οπαδούς , αντίπαλων ομάδων, και συμφερόντων, και άλλα πολλά ευτράπελα που μας θυμίζουν περισσότερο την περίοδο του τριώδιου και το καρναβάλι του Ρίου, με τα ζόμπι να παίρνουν έκφραση και ζωτικότητα πίνοντας το αίμα αθώων και ανύποπτων πολιτών.
Μόνο που σήμερα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα και αυτές είναι μικρές αλλά αληθινές ιστορίες οι οποίες βγαλμένες από την πραγματική ζωή, και από τα συμβάντα των αστυνομικών δελτίων του κόσμου , το θρίλερ είναι και θα παραμείνει στην επικαιρότητα , και στην φαντασία των μεγάλων κινηματογραφικών ταινιών που κόβουν πολλά εισιτήρια, στην έναρξη κάθε χειμερινής κινηματογραφικής σεζόν, ιδιαίτερα στους μεγάλους χειμωνιάτικους μήνες.
Σε αυτόν τον κόσμο που αναζητεί τον τρόμο και την περιπέτεια, μαζί με τον σχιζοφρενή δολοφόνο που κόβει την ανάσα των τηλεθεατών , αλλά και όλων εκείνων που παίζουν με τις ζωές των ανθρώπων, προστίθενται και νέα πραγματικά ανθρώπινα φαντάσματα με τα οποία κάνουν την ίδια την ζωή τους θρίλερ, όταν αυτή γίνεται η ίδια η ζωή τους,η ταριχευμένη και διεφθαρμένη ζωή των ανθρώπων που την βίωσαν και την αντιλήφθηκαν με διαφορετική ματιά από εκείνους , που είχαν άσχημες εμπειρίες και παιδικά βιώματα, με τραυματισμένη ψυχολογική βία που ξεκινάει από την ίδια την οικογένεια, και τελειώνει με την διαπαιδαγώγηση ενός δικτάτορα, και ανάποδο παιδαγωγό.
Σήμερα τα παιδιά τής ζωντανής μουσικής συχνάζουν μετά από τούς απαισιόδοξους ίμο, σε στέκια που τα τέρατα υποδέχονται, ένα κόσμο μεταμφιεσμένο, ανάλογα με την μουσική τους ιδεολογία σε σκίνχεντς , πανκιά, χεβυμεταλάδες, και αγριεμένα φαλακρά νιάτα με αλυσίδες στα χέρια και στα μπράτσα, έτοιμα να σου ορθώσουν ανάστημα και να σου ζητήσουν το λόγο γιατί τούς κοιτάζεις παράξενα η και γιατί επιμένεις να τούς περιεργάζεσαι από πάνω μέχρι κάτω, σαν να πρωτοείδες για πρώτη φορά τέτοια αμφίεση και μάλιστα επιθετική και κακόγουστη, παραμιλώντας για την τερατώδη εμφάνιση η οποία μάλιστα για πολλούς θεωρείται φυσιολογική.
Σήμερα η εμφάνιση και η μη φυσιολογική ζωή ενός ανθρώπου που σχετίζεται με τα τέρατα και με την μεταφορά της ζωής από την ήρεμη και φιλήσυχη, την φυσιολογική και ελεύθερη, έγινε με μια, ταραχώδη και γρήγορη, γεμάτη περιπέτεια, δεσμευτική και μη φυσιολογική, ανήσυχη και προβληματική, όταν η ζωή της ανασφάλειας και της παραπομπής της σε δράματα και σε εμφανίσεις που ταιριάζουν περισσότερο σε χοντροκομμένα κακόγουστα τέρατα. Σου κάνουν την ζωή δύσκολη και μαζί με αυτή τα βιώματα σου σαν ένας πύρινος εφιάλτης , σε κυνηγά, έγινε τερατώδης και μνημειώδης της κακογουστιάς και του έντονου προβληματισμού, σε μια ζωή που σε κάνει να φοβάσαι να βγεις έξω από τούς ρυθμούς της.
Σου δημιουργεί ενοχές για να μην μπορείς να βγεις έξω από το σπίτι σου και να εκφράσεις την δυσαρέσκεια σου για την τερατώδη ζωή των πόλεων και τα κρυφά μυστικά που σε ξεδιπλώνονται με την πρώτη πρωινή ματιά , σε ένα μεγάλο φάσμα κακής ειδησεογραφίας και σε γεγονότα που συμβαίνουν δίπλα σου στην οικογένεια σου στην διπλανή πόρτα της γειτονιάς σου.
Αυτή η αλλαγή της τερατογέννησης αντικαθιστά την αξιόλογη και καλή πλευρά της ζωής ή αν αντισταθμίζεται με την πολιτιστική δραστηριότητα ενός τόπου που δεν έχει καμία σχέση με την άλλη πλευρά της ίδιας πόλης που ενώ σε πολλά σημεία γίνονται αξιόλογες και αξιέπαινες πράξεις, σε άλλα γίνονται σημεία και τέρατα.
Τα συμπεράσματα δικά σας..........
Σόκολος Νίκος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου